१७ असार २०७९, शुक्रवार

धर्मराज अल्पायुका चार मुक्तकहरु !


असंख्य पीडाहरु सहनुपर्ने रित रहेछ
ऊकाली ओराली भन्ज्याङ चौतारी त जीतरहेछ
जिन्दगीका गाथा र बेथा त
तपाई हॉम्रो आखिर गीत रहेछ ।।

ठुलो स्वरले कराऐर के गर्ने माखों नमारेपछि
यता ऊता जेगरेपनि खान जानेका यिनले बसी
यी सबै बुझ्दा बुझ्दै झुक्याएरै छाड्यौ
अहिले बल्ल कान पक्रदा परेका छौं खसी ।।

चिल्लों लगाउँनु थियो चिल्याऐरै छाड्यौ
हिजो भन्दा आज तल झारेरै छाड्यौ ।
थाहा थियो क्यै गर्दैनौं भनेर त पहिल्यै
मुटुमा किल्ला केगरी गाड़यौ गाड़यौ ।।

रगतको नाता पो नाता मान्नु पर्छ
बाहिरका लाई खै के गन्नु
जस्तो सुकै भऐपनि ऑफ्नै चॉहिन्छ
एक दिन न एक दिन केही गर्छ गर्छ ।।।


पोखरा-१३, संगमटोल

Leave a Reply

Your email address will not be published.