१२ असार २०७९, आइतवार

कविता “प्रवासी निधार”

शिव पलाँस

झोलामा हालेर
एकथान टाउको
अनि दुइटा पैताला
प्रवास उडेको थिएँ
उडिरहेकै छु

अघिल्लो सालको जस्तै भो
यो सालको दसैँ पनि
पात्रोमा आयो
हृदयमा आएन

बाको हात नेपालमै छ
यहाँ मैले कोसँग निधार थाप्नु ?
आमाको खुट्टा नेपालमै छ
यहाँ मैले कस्को खुट्टा समाउनु ?
न आफ्नो नामको आँगन छ
न आफ्नो नामको आकास छ
कुन जमीन टेकेर चङ्गा उडाउनु ?
कुन आकासमा पिङ मच्चाउनु ?

प्रवासी निधारमाथि
आफैँले आफैँलाई टीका लगाएर
आफैँले आफैँलाई आशीर्वाद दिएर
के दसैँ मनाइयो भन्नु ?
के दसैँ मनाइएन भन्नु ?

अमेरिका

Leave a Reply

Your email address will not be published.